خاطرات تن صرفاً یک داستان عاشقانه نیست، بلکه روایتی پیچیده و نمادین از پیوند ناگسستنی تاریخ یک ملت با زندگی شخصی افراد آن است.
فلسفه تاریخ هیچ تعریف واحد و ثابتی ندارد و هر متفکر بر اساس مبانی فکری خود، به نحوی متفاوت به ماهیت و معنا و روش مطالعه تاریخ نگاه کرده است.
«سور بز» ماریو بارگاس یوسا، بیش از یک رمان تاریخی، کالبدشکافی بیرحمانه از روح یک ملت است.
همایون باید بداند که مسئله جنس صدا نیست و این جامعه صداهای نابی چون صدای محمدرضا شجریان و غلامحسین بنان و هایده و علیرضا قربانی و امثالهم را شنیده و باز میشنود؛ اما صدای ریاکارای تزویر را نه میخواهد و نه میتواند بشنود.
یوسا در این رمان، سبک روایی خود را به تجسمی از آشفتگی درونی و بیرونی انسان بدل میکند. او مرز میان گذشته و حال را برمیچیند و روایت را به شبکهای از زمانهای درهمتنیده بدل میکند
کتاب با عطر بادام تلخ آغاز میشود؛ عطری که هم پیشدرآمد مرگ است و هم استعارهای از حافظه: حافظهای زنده، رایحهدار، پر از اشباحی که هرگز از آستانهی ذهن رانده نمیشوند.
یکی از وظایفی که مورخان خود را به انجام آن متعهد میدانند تبیین علت رویداد حوادثی است که به پژوهش در آنها میپردازند
زندگی چاک در نهایت بیش از آنکه قصهای دربارهی یک شخصیت باشد، مرثیهایست برای تمام زندگیهای کوچک و بزرگ ما. کینگ با مهارتی شاعرانه، از دل مرگ، زندگی را بیرون میکشد.
گزاره «روششناسی مطالعات تاریخی، تابع هستیشناسی و معرفتشناسی مطالعات تاریخی میباشد» یک حقیقت بنیادین در فلسفه تاریخ است که چارچوب تحلیلی مناسبی برای درک رویکردهای مختلف تاریخنگاری فراهم میکند
تاریخنگاری در پارادایم الهیاتی از کهنترین اشکال تبیین گذشته است که تاریخ را در پیوند با امر قدسی و وحیانی میفهمد.
میخواهم ترتیب روزها را بر هم بزنم، نمیدانم با روز اعدام آغاز کنم یا نه، درباره اعدام چه میتوان گفت که نگفته باشند.
صحبت از مناسبت امروز بود، رفتن شاه از ایران یکی گفت شاه از ما فرار کرد و یکی دیگر گفت: شاه برای ما از کشور خارج شد
M R TALEGHANI’S WEBSITE
مجالیست برای سیاستخوانی و تاریخخوانی و نگاه فلسفی به آنچه هست و نیست و باید باشد.
