صفی که تکان نخورد
مهدی رزاقی طالقانی
۱۴۰۳-۰۶-۰۳
بدون دیدگاه
دارم می رم ترکیه، کارام تموم شده، اما اونجارم اینا طویله کردن
منو
دارم می رم ترکیه، کارام تموم شده، اما اونجارم اینا طویله کردن
هنر خوشنویسی که از بطن خاک ایران زمین برخواسته است و حق و سهم ما از تاریخ هنر است، جایی حتی در میان این دلبستگی های مجازی بی ریختمان هم ندارد.
بر خلاف آنچه اونروزا مرسوم بود، آقا خشی هیچوقت در صندلی جلو، دو نفر را سوار نمیکرد، با اون قد وقواره که دو تا زانوها تا وسط داشبورد میرسید و شونههای پهن قرار نبود کسی خیلی به آقا خشی نزدیک شه
به نظرت اگه یه روز بگن پوشیدن دامن در یک جامعه اجباریه چی می شه؟
شورت نماد مبارزه با دامن می شه
تن آمده و فکر مانده که معنایش زنده بودن نیست
یک زندگی زیراکسی ست
همانقدر مسخره
همانقدر الکی …
وقتی از هموطن و حاکم و انقلابی و مخالف و موافق و بی تفاوت و … از آینده؛ ناامید می شوم … و هنوز
رساندن کودک به ضریح در میان انبوه جمعیت فشرده مصداق کامل کودک آزاری است
مملکت نیازی به هیچ باطوم و تبصره و قانونی ندارد. چماق به دست همه ی اهالی این مملکت به تعداد کافی هست … چماق حرف، چماق نظر، چماق طعنه … ا
آنچه عموما ما از دهه شصت می شنویم و می خوانیم روایتی رسمی از زندگی و تفکرات و رفتار مردم در آن دوران است و زید آبادی در این کتاب به مخاطب خود فرصتی می دهد تا بداند که جامعه ی آن روزها جامعه یکدستی نبوده است.
احساس خاصی دارم. المپیک زیبایی در جریان است اما من مخاطب جنگم و در چنین حس و حالی دارم برای قهرمانی که نمیداند در چه اتمسفر تلخی به او تبریک میگویم، نامه مینویسم
نامهای که هیچگاه به مقصد نمیرسد
ما به قدر لیاقتمان از وضعیت موجود ناراضی نیستیم
M R TALEGHANI’S WEBSITE
مجالیست برای سیاستخوانی و تاریخخوانی و نگاه فلسفی به آنچه هست و نیست و باید باشد.
