در هفتهای که گذشت شاهد سه تجاوز بودم، سه تجاوز ایدئولوژیک به مغز و روان خودم و دیگرانی که نمیدانم اصلا دردشان میآید یا نه؟!؟دیگرانی که شاید خودشان هم متجاوز ایدئولوژی زده هستند
تزریق نژادپرستی
در مورد اول، یک استاد در کلاسی که ربطی به موضوع سیاست نداشت، #اعراب فلسطینی و لبنانی را به واسطه عرب بودن، لایق پیشمرگ شدن برای ایرانیان دانست و بدون اجازه نیم ساعت مغز و روان دانشجویان را گروگان گرفت
تزریق شادی روح رضاشاه
در مورد دوم یک کاربر هوادار بازگشت سلطنت پهلوی زیر صد پست اینستاگرام من هشتگ #رضاشاه_روحت_شاد را کامنت کرد
شبکه افق روی چشم
و در مورد سوم صاحب این خودرو که تصویرش را گذاشتم، در ترافیک، نیم ساعتی پرده شبکه افق را روی خودرواش انداخت تا …
از کرایه مغزم توسط بازاریابهای نت ورک مارکتینگ میگذرم که بحث آنها جداست.
درباره تجاوز ایدئولوژیک در ایران امروز میشود چند جلد کتاب نوشت، چرا که اینروزها جامعه ایران پر شده از انسانهای ایدئولوژیک که هدف وسیله را برایشان توجیه میکند.
انسان ایدئولوژیک
اگر بخواهم انسان ایدئولوژیک را تعریف کنم باید بگویم که این انسان وارد گفت و گو نمیشود، او فکر میکند حقیقت چنان معلوم است که نباید درباره آن چون و چرا کرد، او تنها خودش را میبیند و از تمام انتخابهاش خودخواهی و خود حقپنداری میبارد
انسان ایدئولوژیک یک بَنِر متحرک است که در خیابان و هر مکان عمومی دیگری راه میرود و بدون اجازه پیام خود را در چشم دیگران تزریق میکند
فرقی نمیکند که یک استاد دانشگاه باشد یا یک آخوند یا یک چپ باشد یا یک سلطنت طلب، او چنان خود را میبیند که با شورت و کتاب و خودرو و نگاه و طعنه و قضاوتش، ایدهاش را تحمیل میکند، با او مخالفت کنی، پاسخش گفتگو نیست، با هر وسیلهای میجنگد، تهمت میزند و دشنام میدهد و تحقیر میکند و میکُشد.
و اگر روبرویش نایستی تمایلش به تجاوز بیشتر میشود
فرمول مواجه شدن با انسان ایدئولوژیک، کنترل نظام آموزشی و رسانه برای جلوگیری از تولید بیشتر چنین انسانهایی است، اما با این انسانهای موجود باید چه کرد را هنوز جامعهشناسان و روانشناسان ارائه نکردهاند، شاید بشود با #قانون جلوی آنها را گرفت که در ایران امروز قانون هم ایدئولوژی زده است
دردسر هموطنی با انسان ایدئولوژیک
نویسنده: مهدی رزاقی طالقانی
