هر کریسمس و میلاد مسیح که می آید خوشحالم
هر چند که اهل کاج بازی و کارناوال و تخفیف کریسمسی در روزگار ضجه ی فقر کودک یمنی و شکم به استخوان چسبیده زن سومالیایی نیستم.
امشب مسیح خواندم
گویی هنوز ما را می بیند و از گستره ی ٢٠١٩ سال با ما سخن می گوید
…
مسیح و محمد هر دو، عصاره و ارمغان افکارشان صداقت برای بشریت بود …
مسیح در باب صداقت می گوید:
“هرگز قسم مخورید نه به آسمان که عرش خداست و نه به زمین که پای انداز اوست … و نه به سر خود … زیرا مویی را سیاه یا سفید نمی توانی کرد، بلکه سخن شما بلی بلی و نی نی باشد.”
مسیح دشمن ریا بود
او گفت: “چون صدقه دهید در کرنا منوازید چنانکه ریا کاران در کنایس و بازارها می کنند تا نزد مردم اکرام یابند.
هر آینه به شما می گویم …
تو چون صدقه دهی دست چپ تو از آنچه دست راستت می کند مطلع نشود تا صدقه تو در نهان باشد … و چون عبادت کنی مانند ریاکاران نباش زیرا خوش دارند که … مردم ایشان را ببینند.
تو چون عبادت می کنی به حجره خود داخل شو و در را بسته … عبادت نما.
…
مسیح با صداقت عالمان دین هم کار دارد و آن را برای بشر دیروز و امروز اینگونه فاش می کند که:
“… شما اعمال ایشان مکنید. زیرا می گویند و نمی کنند. زیرا بارهای گران و دشوار می بندند و بر دوش مردم می نهند و خود نمی خواهند آنها را به یک انگشت حرکت دهند.
همه کارهای خود را می کنند تا مردم ایشان را ببینند… بالا نشستن در ضیافت ها و کرسیهای صدر را … دوست می دارند و تعظیم در کوچه ها را و اینکه ایشان را آقا آقا بخوانند”
و با آنها اینگونه سخن می گوید:
“وای بر شما… زیرا بر و بحر را می گردید تا مریدی پیدا کنید و چون پیدا شد او را دو مرتبه پست تر از خود، پسر جهنم می سازید…
ای رهنمایان کور که پشه را صافی می کنید و شتر را فرومیبلعید”
مسیح به انسان درباره ی بایسته های بزرگی و عالمی می گوید:
“هر که از شما بزرگتر باشد خادم شما بود. هر که خود را بلند کرد پست گردد”
و در پایان مسیح در سخنی با بشریت عصاره ادیان را اینگونه تشریح می کند
“آنچه از دهان فرو می رود داخل شکم می گردد و در مبرز افکنده می شود، لیک آنچه از دهان بر آید از دل صادر می گردد. و این چیزهاست که انسان را نجس می سازد؛ خیالات بد، قتلها، زناها فسقها دزدیها و شهادت دروغ و کفرها … و خوردن با دستهای ناشسته انسان را نجس نمی گرداند”
…
مسیح و تمام ارواح بزرگ با سخنانشان و شیوه زیستن و مصلوب جهل شدنشان میان ما هستند.
هر آن که به آورده هایشان بنگریم، کریسمس است
روز شستن چشمها و جور دیگر دیدن …
لحظه ی شادی حقیقی …
