مردم
اول اسفند ۱۳۹۸ – هنوز چهل شماره تا نوبت من مانده، روی صندلی بانک نشسته ام
تقریبا فضا در سکوت مرگباری فرو رفته و همه ماسک به دهان به روبرو خیره و مات نشسته اند
انقدر فضا سنگین است که هیچ کس از سر فکر و خیال با صدای گوینده بانک شماره اش را در نمی یابد و گویا همه چیز با ده بیست ثانیه تأخیر به گوش می رسد
روحانیت
کنارم نشسته است و شاید تنها فردی است که ماسک بر دهان ندارد
مدام به کرمان زنگ می زند:
سلام علیکم
صبحکم الله بالخیر
فلانی هستم حاج آقا
خدمتتون عرض کنم که مردم و دوستان ما مدام با بنده تماس می گیرند و می پرسند کاندیدای اصلح انتخابات در کرمان را معرفی کنید
با توجه به اینکه بنده کرمان نیستم، جنابعالی چه کسی را معرفی می فرمایید
مخاطبش نامی را می برد و او بلافاصله می پرسد:
اینها از دوستان ما در جبهه انقلاب هستند؟
باز مخاطب پاسخی می دهد و او می گوید
مردم به دنبال کاندیدای مستقل نیستند حاج اقا
و باز مخاطب چند جمله ای می گوید و او تشکر می کند و …
این دیالوگ چند باری با چند حاج اقای دیگر تکرار می شود و او روی کاغذ نامها را می نویسد
اندکی تأمل می کند و کاغذ را پاره می کند و در گوشی چیزی سرچ می کند و نامها را روی کاغذ یادداشت می کند و باز با کرمان تماس می گیرد
سلام و علیکم
آقای فلانی خدمت شما عرض کنم که در انتخابات نظر علمای کرمان همه گی متفق القول روی لیست برادران ما در جبهه پایداری است
شما یادداشت بفرمایید
آقای … با کد … و آقای …
شما و برادران ما در کرمان هم این دوستان رو مدنظر قرار دهید
مخاطب پرسشی می کند و او در پاسخ می گوید
بله نظر حضرت آقا هم روی این بزرگواران است
و خداحافظی می کند
و من …
مردم کماکان ماسک به دهان نشسته نگران و مبهوت و خیره به نقطه ای نامعلوم
و او با نیمچه لبخندی به لب، نگاهش به من که چشمانم ناخودآگاه روی او قفل شده می افتد
سلامی می کند و چشمکی می زند و می گوید:
خدا حفظتون کنه جوون ، اون ماسک و بردارید
شماره اش را گوینده بانک می خواند
از جلوی من که رد می شود سرش را نزدیک می کند و می گوید:
اینجا مملکت امام زمانه و در پناه ایشون هستید، این اخبار و باور نکنید
دشمن قصد کمرنگ کردن حضور مردم پای صندوق ها را دارد
شما جووونید و اهل بصیرت انشالله
اره این اخبار و باور نکنید
و من می مانم و صحت خبر شیوع کرونا و دوگانه تهوع اور مردم و روحانیت و کیستی و چیستی نامزد اصلح کرمان و صحت نظر علما و رهبری و …
انتخابات منهای کرونا
نویسنده: مهدی رزاقی طالقانی
