سفر آخر ؟
مهدی رزاقی طالقانی
۱۴۰۳-۱۰-۱۵
بدون دیدگاه
خشم تمام وجودم را فرا گرفته بود، دستم انرژی زدن یک سیلی محکم برای حماقتش را داشت
احمق تو بخاطر شیشصد تومن جون زنت رو …
منو
خشم تمام وجودم را فرا گرفته بود، دستم انرژی زدن یک سیلی محکم برای حماقتش را داشت
احمق تو بخاطر شیشصد تومن جون زنت رو …
اگر گذارتان به هر دلیلی که مهم هم نیست به جمکران و قم افتاد، با خود لقمه ای نان و یا هر آنچه که می دارید و می توانید ببرید.
آنجا هیچ چیز نیست. دقیقا هیچ چیز
نقشی هم که من به عنوان یک خبرنگار در آن دوران داشتم همین مصاحبه و یادداشت و یک پرونده برای این موضوع بود که میماند برای تاریخ و تلاشهایی که برای روشن کردن حقیقت کردم
از پیرزن فقیر تا پاکبان خسته پای سفره شب دایی مهمان اند و جالب است که هیچ کس بی حساب از سفره بر نمی خیزد.
کز چه در آن تنگناشان باز شادی های شیرین است
کمترین تصویری از یک زندگانی
آب نان آواز
در زمین دیگران خانه مکن کار خود کن، کار بیگانه مکن ای تو در پیکار خود را باخته دیگران را تو ز خود نشناخته …
فقر بهویژه نوع مطلق آن منجر به بیعدالتی، بیکاری، بیماری، درآمد کم، سؤ تغذیه، بیسوادی و انواع و اقسام آسیبهای اجتماعی و فردی … میشود
خصلت پایدار طبقه پایین این است که خرکاری چنان از پا درش می آورد که جز به تناوب، از آنچه بیرون از زندگی روزمره است آگاهی ندارد.
دارم می رم ترکیه، کارام تموم شده، اما اونجارم اینا طویله کردن
مملکت نیازی به هیچ باطوم و تبصره و قانونی ندارد. چماق به دست همه ی اهالی این مملکت به تعداد کافی هست … چماق حرف، چماق نظر، چماق طعنه … ا
ما به قدر لیاقتمان از وضعیت موجود ناراضی نیستیم
M R TALEGHANI’S WEBSITE
مجالیست برای سیاستخوانی و تاریخخوانی و نگاه فلسفی به آنچه هست و نیست و باید باشد.
