برای گذر از اَبَر اسلوب دیگر سالاری و عدم ارزشمندی خود، نظام تربیتی و آموزشی میبایست از ساختار الگوسازی دست بردارد. باید خود معنای ارزشمندتری از دیگری باشد. از عکس ابتدای صفحه کتابهای اول دبستان باید شروع کرد،
آنها نمیگویند که بعد از آمدن رنج، یکی میماند که او را نمیشناسی و یکی میرود که با او خاطره داری
بفهم و ندان
که من این استتار عشق
این رسم بد قلق م…
را دوست دارم
عشق را جزو اوصاف الهی می دانستند، نمی توانستند چنین نعمت پراهمیتی را به آسانی طرد کنند. چنین بود که عشق در ادبیات و عرفان ما باقی ماند
کز چه در آن تنگناشان باز شادی های شیرین است
کمترین تصویری از یک زندگانی
آب نان آواز
در زمین دیگران خانه مکن کار خود کن، کار بیگانه مکن ای تو در پیکار خود را باخته دیگران را تو ز خود نشناخته …
فیلم اسکار گرفته ای از آنتونی مینگلا فقید است که به مفهوم مرز در جنگ جهانی پرداخته است و از این حیث جنگ و واژه هایی چون مرز را به چالش کشیده است.
تقریبا تمام ملت های نخستین از مردگان خود می ترسیدند و میکوشیدند وسائل خشنودی آنها را فراهم کنند تا مبادا زندگی را بر زندگان تلخ کنند.
سراپا چشم خواهم شد
تو را در بازوان خویش خواهم دید
سرشک اشتیاقم شبنم گلبرگ رخسار تو خواهد شد
تنم را از شراب شعر چشمان تو خواهم سوخت
ساده ست …
باید ریشه کرد
باید تاب آورد
پای آن باید ماند
از همین حالا که از گشت و گذار در شهر بازگشته ام و شاید تنها رکاب زن امشب شهر بودم، از همین حالا باز، سالم و آرام و بااصالت می جنگم برای ساختن فردا …
آیا این عشق مبتذلِ لقلقه زبان ها و قلم های امروز، همان عشقِ “یک ساعت عشق، صد جهان بیش ارزدِ” دیروزهاست؟
M R TALEGHANI’S WEBSITE
مجالیست برای سیاستخوانی و تاریخخوانی و نگاه فلسفی به آنچه هست و نیست و باید باشد.
