ادب جدایی یعنی ردّی سبک بر دل دیگری گذاشتن، نه زخمی عمیق. و برای کسی که رها می‌شود، یعنی سیاه نکردن گذشته و احترام گذاشتن به انتخاب‌هایی که محصول زمانه‌ای دیگر بوده‌اند.