نظام آموزشی پس از انقلاب مشروطه تا حوالی کودتای ۲۸ مرداد نمونه‌ای شگرف از تلاش برای تحقق آرزو در جامعه ایران بود که در ذیل آن می‌توان به مدلی از چگونگی یافتن اعتماد به نفس تاریخی و جبران عقب ماندگی ایران از تمدن نوین دست یافت