شناخت تاریخی نوعی «شناخت تفسیری» است که بین گذشته، حال و افق‌های معنایی مورخ پیوند برقرار می‌کند.

فلسفه تاریخ به زبانی ساده، یعنی اندیشیدن درباره‌ی خودِ تاریخ. یعنی اینکه فقط نگوییم “چه اتفاقی افتاد؟”، بلکه بپرسیم: چرا این اتفاق افتاد؟