«سبکی تحملناپذیر هستی» فیلمی است درباره ماهیت انتخاب و شکنندگی معنا. اثر یادآوری میکند که انسان نه میتواند تنها به سبکی و رهایی تکیه کند و نه میتواند کاملاً در سنگینیِ مسئولیت فرو رود.
ادبیات، شعر و نسبت آن با زمانه ادبیات، بهویژه شعر، همیشه قلمرویی برای آفرینش جسورانه، کشف جهان درونی، گفتوگو با جامعه و انعکاس حقیقی زمانه
شب هول رمانیست برای نسلهایی که هنوز نیامدهاند. مثل فانوسی که در تاریکیِ آینده روشن شده تا شاید روزی، روزگاری، کسی آن را بیابد.
یک روز عادی یک انسان طبقه متوسط در ایران سال ۱۴۰۴ چه گونه میگذرد؟ این یک ساعت شاید تصویر خوبی باشد برای آیندگان از زندگی در حکومت اسلامی.
«تانگوی شیطان» نه صرفاً یک رمان، بلکه یک تجربه زیستی از انجماد و فروپاشی است که لاسلو کراسناهورکایی آن را در قالب نثر ریخته است.
«تابستان همانسال» همزمان هم یک گزارش اجتماعی دقیق از یک گوشه مهجور ایران است و هم یک دستور زبان روایی برای نویسندگان و فیلمسازانی که در پی دستیابی به سبکی صریح، اما عمیق هستند.
مکین در آثار نسبتاً کمحجم خود، تاریخ روسیه را در تار و پود زندگی شخصیتها میتند؛ بهگونهای که خواننده در پایان اثر، احساس مرور یک برههی تاریخی را تجربه میکند.
خاطرات تن صرفاً یک داستان عاشقانه نیست، بلکه روایتی پیچیده و نمادین از پیوند ناگسستنی تاریخ یک ملت با زندگی شخصی افراد آن است.
«سور بز» ماریو بارگاس یوسا، بیش از یک رمان تاریخی، کالبدشکافی بیرحمانه از روح یک ملت است.
همایون باید بداند که مسئله جنس صدا نیست و این جامعه صداهای نابی چون صدای محمدرضا شجریان و غلامحسین بنان و هایده و علیرضا قربانی و امثالهم را شنیده و باز میشنود؛ اما صدای ریاکارای تزویر را نه میخواهد و نه میتواند بشنود.
یوسا در این رمان، سبک روایی خود را به تجسمی از آشفتگی درونی و بیرونی انسان بدل میکند. او مرز میان گذشته و حال را برمیچیند و روایت را به شبکهای از زمانهای درهمتنیده بدل میکند
کتاب با عطر بادام تلخ آغاز میشود؛ عطری که هم پیشدرآمد مرگ است و هم استعارهای از حافظه: حافظهای زنده، رایحهدار، پر از اشباحی که هرگز از آستانهی ذهن رانده نمیشوند.
M R TALEGHANI’S WEBSITE
مجالیست برای سیاستخوانی و تاریخخوانی و نگاه فلسفی به آنچه هست و نیست و باید باشد.
