فوتبال برده زن

از ژان لئوم زروم‌ تا لامین یامال

ژان لئوم زروم‌ نقاش فرانسوی تابلویی دارد به نام «بازار برده‌فروشان» که در سال ۱۸۶۶ میلادی کشیده شده است. در این نقاشی محلی نامشخص در خاورمیانه یا شمال آفریقا به تصویر کشیده شده‌است که در آن مردی در حال بررسی دندان‌های یک زن برهنه برده است. دیدن این تصویر آنقدر تلخ است که دل هر بیننده‌ای از نزیستن در اعصار برده داری شاد می‌شود. اما خب واقعیت قرن ۲۱ هم از این تصاویر سرشار است و این مخاطب رسانه‌ها است که سعی می‌کند تا روایت برده داری نوین را طور دیگری معنا کند
مارکا نشریه معروف اسپانیایی درباره جشن تولد ۱۸ سالگی لامین یامال ستاره تیم بارسلونا نوشت که این مراسم با حضور تعداد زیادی از مشاهیر حقیقی و مجازی برگذار شد و این ستاره نوجوان دنیای فوتبال برای سرگرمی مهمانها و سوژه خنده آنها، افراد کوتاه‌قد را استخدام کرد.
یامال که از مادر گینه‌ای و پدر مراکشی متولد شده است، چندین مدل‌های دختر ۱۸ تا ۲۵ ساله را هم در جشن تولد خود به کار گرفته است تا با چرخ زدن لابه لای مهمانها و حوالی جشن، جذابیت بصری این مراسم را بالاتر ببرد.
یک مدل اسپانیایی به نام کلودیا کالوو تو یه گفت‌وگوی تلویزیونی گفته است:«از من دعوت شد تا در جشن تولد لامین یامال شرکت کنم. آنها بین ۱۰ تا ۲۰ هزار یورو به من و چند مدل دیگر پیشنهاد دادند، اما نمی‌دانم از ما چه انتظاری داشتند. آنها زنان بلوند با یک اندازه خاص سینه را می‌خواستند …

لامین یامال و بازار برده فروشان جدید
 فوتبال برده زن

فوتبال برده زن و بازار برده داری جدید

این همان نمایش«بازار برده‌داری» ژان لئوم زروم‌ است که در این قرن با کمک رسانه و سرمایه برگزار می‌شود.
رسانه امروز که ولع دیده شدن را در جهان به راه انداخته، جنون را به جای عقل جا می‌زند تا یک استعداد فوتبالی ۱۸ ساله، اسطوره‌ای برای نوجوانان جهان شود و تنها در یک قاب زندگی‌اش نمایش برده‌داری به راه بیاندازد.
این قاب تنها مختص یامال نیست، این داستان زندگی مشاهیر دنیای سلبریتی هنر و ورزش این قرن است، واقعیت این است که جهان هنوز بازار برده فروشی دارد و برای بسیاری انسان «ابزار مصرفی» است، هنوز بدن انسان‌ها (چه کوتاه‌قد، چه بلوند، چه هر ویژگی خاصی) برای «تزئین فضا» یا «سرگرمی» خریدوفروش می‌شوند و تنها معاملات برده‌داری و جا به جا شدن پول است که پشت نور فلاش‌ها و تابلوی تبلیغات پنهان شده است.
و فوتبال، این مستطیل سبز در غیاب معنا و اخلاق، زمانیکه صرفاً از مسیر رسانه و پول تغذیه می‌شود، صحنه‌ای از بازار برده‌ها است، فقط با لباس برند و کفش اسپرت.

 


فوتبال برده زن

نویسنده: مهدی رزاقی طالقانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *