بازتولید خشونت در بستر جنگ

نمود خشونت

دوست انقلابی‌ام یک تصویر از گذر یک موشک از میان حلقه دار گذاشته و نوشته، چاره کار اینهاست. کشتن تمام اسرائیلی‌ها و اعدام‌ تمام کسانی که اسراییل را دوست دارند
دوست سلطنت طلبم هم تصویر یک خانم چادری به همراه یک روحانی را پست کرده و نوشته خوشبختانه با عمامه و چادر به قدر کافی مواد لازم برای طناب دار، در کشور موجود است
مداح مسجد محل در میانه نماز تقریبا هفت هش ده مرگ را از ینگه دنیا و ایالات متحده تا صحرای حجاز و عربستان سعودی و گروههای داخل ایرانِ پیر آرزو می‌کند
کارشناس تلوزیون از کشته ندادن حمله به پایگاه العدید امریکا گله می‌کند. شهرداری هم بیکار ننشسته و بنری با تصویر یک چکمه روی گردن یک سرباز را در جای جای شهر بالا برده است.
برای جمعبندی همه آنچه این روزها بیشتر به چشم می‌آید می‌توان گفت: «ایرانیان، فرزندان پشت در پشت جنگ و خشونت هستند»

جنگ آبستن خشونت است

نطفه خشونت در رحِم جنگی کاشته می‌شود و تا جنگی دیگر لگد می‌زند و در جنگی دیگر به دنیا می‌آید.
پیش از این جنگ هم، جامعه پر بود از لگد نطفه دست و پا دارِ جنگ‌های پیشین، مخالف کشی، اقلیت کشی، زن کشی و دختر_کشی و سگ کشی و حتی کودک کشی. حصر و اعدام و گیس کشی.
پیش از جنگ هم وسط چند میدان شهر، نمادهایی از موشک و توپ و تفنگ و هواپیمای نظامی بود، ادبیاتی که با آن، با جامعه صحبت می‌شد، ادبیات نظامی حاوی سنگر و مقاومت و شهادت و محو و نابود و جبهه و موشک بود و نام خیابان‌ها نام کشته شدگان جنگ بود.
هیچ چیزی تغییر نکرده جز اینکه، انسان ایرانی، که نطفه‌اش را در جنگ پیشین بسته بودند، در میانه دو جنگ با خاطره جنگ زندگی می‌کرد و گاه گاهی با زن و دختر و هموطن و اقلیت و حیوان مشق جنگ می‌کرد و حالا در جنگی دگر. برای فردای جنگی دیگر جان می‌گیرد و خشونت را باز تولید می‌کند.
باز تولید خشونت، چرخه‌ای‌ست که اغلب در دل جنگ زاده می‌شود و خود، جنگ‌های بعدی را تغذیه می‌کند. خشونت در جنگ، تنها به کشتار فیزیکی محدود نمی‌شود؛ بلکه در حافظه جمعی، زبان، تربیت نسل‌ها و ساختارهای قدرت نهادینه می‌گردد. بازتولید خشونت یعنی انتقال بی‌پایان درد، ترس و انتقام سخت از نسلی به نسل دیگر، بی‌آن‌که فرصتی برای ترمیم زخم‌ها فراهم شود.
هانا آرنت، در کتاب «درباره خشونت» می‌نویسد:
«خشونت هرگز نمی‌تواند بنیان آزادی یا مشروعیت باشد؛ بلکه تنها می‌تواند ویران کند.»
این جمله نشان می‌دهد که خشونت، نه‌تنها راه‌حلی برای جنگ نیست، بلکه خود، زیرساخت جنگ‌های آینده را می‌سازد.
و این جنگ هم خشونت و انسان خشن جنگ بعدی را می‌زاید و ما در آینده با این وضعیت، جنگ‌ها در پیش داریم.

بازتولید خشونت در بستر جنگ

نویسنده: مهدی رزاقی طالقانی