موضوع مذاکره ایران و امریکا
پس از یک دور مذاکره، ایران و امریکا هفته آتی در مسقط یا رم بر سر میز مذاکره مینشینند و هر کس به بهانهای چشم انتظار نتیجه مذاکره است، از آنجا که در ایران چه در شبکههای اجتماعی و چه در تریبونهای رسمی، صدای آرمانگرایانِ سیر، بلند است، باید اینجا به صراحتا بگویم که مذاکره فردا باید بر سر نان باشد و لاغیر
به عنوان کسی که در دو سال گذشته بیش از آنکه در کتابفروشیها و هیئت و نمازجمعه و استانبول و کربلا و مهمانیهای کردان و لواسان و مالهای شمال شهر و پای اخبار دردناک فلسطین باشم، در بیمارستان و درمانگاه و دادگاه و مناطق فقیرنشین شهر بودهام باید با صدای بلند بگویم که فردا روی میز مذاکره #عراقچی و ویتکاف، نان و شرف توده فقیر ایرانی قرار دارد و نتیجه مذاکره تنها باید تأمین نان باشد
اگر نان موضوع مذاکره نباشد
این طبقه چهل میلیونی گرسنه و محروم از درمان و دارو و یک زندگی معمولی، چشم انتظار یک توافق ولو با عقب نشینیهای سخت است.
نه پهباد و موشک و انرژی هستهای و نه جبهه مقاومت و نه آثار تاریخی و تهدید جنگ و مسائلی مانند اینها، برای این طبقه محروم کوچکترین اهمیتی ندارد، اینها گرسنهاند و بیمارند و هزینه درمان ندارند
کاش کسی در حاکمیت معنای گرسنگی و دردهای بیدرمان را بفهمد.
مهم نیست که این نان برای عدهای ارزانتر از بلندپروازیها و آرزوهای سیاسی منطقهای و مذهبی و ملی باشد، مهم این است که بعد از مذاکرات پنجرهای برای این بیصدایان باز شود.
در چند روز اخیر عدهای پای ملی گرایی و کودکان مظلوم غزه و اسلام و شهدا و غیره را به میان کشیدهاند و طراحها و نویسندگان پروژه بگیرِ سیر و کثافت خوار در پی تهییج جامعه برای روزگار پس از شکست مذاکرات هستند تا شکست مذاکرات را توجیه کنند.
من اینجا به صراحت میگویم که سیل به راه افتاده است و اگر حاکمیت و دولت فردا نماینده طبقه ضعیف جامعه نباشند و شخص عباس عراقچی خود را در قالب سردار ملی و پاسبان جبهه مقاومت و اینها ببیند طولی نخواهد کشید که هزینهای خواهند داد که تاریخ آن را به عنوان عبرت ثبت خواهد کرد.
نه تأسیسات اتمی خواهد ماند و نه بنای تاریخی و فرهنگ و غرور ملیای … شکم گرسنه تمام ساختار و ارزشها و واژگان حاکمیت و طبقه متوسط را خواهد بلعید
نان روی میز مذاکره ایران و امریکا
نویسنده: مهدی رزاقی طالقانی
