هفت فکت هفته (۲۹)

می‌خواهم باز هفت فکت هفته را بنویسم، باید کوتاه بنویسم، کوتاه کوتاه کوتاه این واژه را خیلی شنیده‌ام

فکت هفته

شنبه ۱۸ آذر ۱۴۰۲

فکت هفته یا فکت روز اینکه ناتوان شده‌ام، یعنی به نقطه‌ای رسیده‌ام که نمی‌توانم اشتباهات دیگران را با اشتباه بزرگتر جبران کنم.

یک‌شنبه ۱۹ آذر ۱۴۰۲

سطح جامعه ایران افت کرده است، این محترمانه‌ترین جمله‌ای است که بعد از یک روز سخت به ذهنم می‌رسد،
در روابط کاری با دیگران به مشکل جدی برخوردم و قدرت تعاملم را دارم از دست می‌دهم.
اینها که حداقل من می‌بینم، غالبا ضریب هوشی پایینی دارند، مسئولیت پذیر نیستند، کاسب‌کارند و دغل‌باز؛ و از همه مهمتر دنبال پولی هستند که از کار به دست نیاید که می‌شود مفت خوری
واقعا چه بر سر این جامعه آمده؟

دوشنبه ۲۰ آذر ۱۴۰۲

آنچه امروز اتفاق افتاد، خودش هفت فکت هفته که چه عرض کنم ۲۳۶ فکت سال را در خود دارد. خودم‌ را محاکمه کردم و یک رابطه مرده را بعد از سه سال زنده کردم. عجب لذتی داشت بخشیدن خودم و اشتباه دو نفر را جبران کردن

سه شنبه ۲۱ آذر ۱۴۰۲

«ما» جمعی ایرانیان در طول تاریخ، همواره به سیاهی و‌ ظلمت «نه» گفته تا در نور بماند، و وقتی زورش به سیاهی و مرگ تدریجی نرسیده، «نه»هایش را یا با خون فریاد زده‌، یا با طنز و شعر و مستانگی.
در سال ۱۴۰۱، کشته شدگان جنبش زن زندگی آزادی با خون خود به سیاهی «نه» گفتند
و در سال ۱۴۰۲ صادق بوقی از میان خون و ‌رقص، دومی را انتخاب کرد.
رقص او «نه» به استمرار سیاهی و مرگ تدریجی بود؛ حتی اگر خودش چنین نیتی نداشت

چهارشنبه ۲۲ آذر ۱۴۰۲

امروز با خودم فکر می‌کردم که چه عجیب و خوب است که هیچ اصولی و اعتقادی ندارم. انگار بعد از سالها تلاش، دارم بر سر هر دو راهی جداگانه فکر می‌کنم. خودم فکر می‌کنم، تفاله هیچ فکر و تجربه بیگانه‌ای در من نیست. باید به پیش بروم و قانون و قواعد «چطور زیستن» خودم را خودم تدوین کنم.

پنج‌شنبه ۲۳ آذر ۱۴۰۲

اسنپ گرفتم، یک پراید کهنه که راننده‌اش یک زن بود، تمام دود ماشین به داخل کابین می‌آمد و تنفس سخت بود، بین اعتراض به این وضعیت و احترام به تلاش آن زن، دومی را انتخاب کردم.
هرچند احترام به زن در جامعه ایران، خودش بزرگترین اعتراض به خیلی چیزهاست
به هر حال با وجود همین ماشین و آن پوشش اجباری، شهر با حضور این زن زیباتر بود.

جمعه ۲۴ آذر ۱۴۰۲

پایان هفت فکت هفته اینکه در سیستان حمله تروریستی شده و چند سرباز و‌ مأمور بی‌گناه کشته شده‌اند،
غمگینم
از میان کسانی که به حقیقت بی تفاوتند و آنها که مدعی حقیقت‌ هستند، این گروه دوم وحشتناکتر هستند.
سربازان پاسگاه راسک، کشته شدگان نبرد میان دو مدعی حقیقت‌ هستند.

 


 

هفت فکت هفته (۲۹)

نویسنده: مهدی رزاقی طالقانی

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *